Je werkt sinds vorig jaar bij OKT. Hoe bevalt het je?
“Goed! Ik krijg veel vertrouwen van collega’s. Als ouder- en kindadviseurs kijken we breed naar wat een gezin nodig heeft. Tegelijkertijd heeft iedereen zijn eigen kennis en ervaring en kunnen we veel van elkaar leren. Mijn kracht ligt bijvoorbeeld bij jongeren en jongvolwassenen. Daar kom ik vandaan en daar weten collega’s me ook voor te vinden.”
Waar krijg jij energie van in je werk?
“Van als mens naast de mens staan. Ik ben heel hands-on. Geef mij alleen een laptop en je blust mijn vuur, haha. Ik wil contact maken en kijken: waar kan ik iets betekenen? Ik zie mezelf daarin als een stukje van de puzzel om de wereld een beetje beter te maken.
Ik heb jarenlang in het jongerenwerk gewerkt. Ik ben streetwise, mijn strepen heb ik op straat verdiend. Contact maken met jongeren zit inmiddels gewoon in mij. Als ik buiten een groep jongeren zie, loop ik er eerder naartoe dan eromheen. Ik probeer aan te sluiten, dezelfde taal te spreken en niet meteen te oordelen. Daar krijg ik energie van.
En dat geldt niet alleen voor jongeren. Ik haal er voldoening uit als ik iemand kan ondersteunen of bijstaan. Dat kan een ouder of jongere zijn, maar net zo goed een collega. Je hoeft ook niet altijd iets op te lossen. Soms is luisteren al genoeg.”
Je hebt het veel over aandacht hebben voor een ander. Waarom is dat voor jou zo belangrijk?
“Ik denk dat iedereen wel met iets rondloopt. Ouders en jongeren, maar collega’s net zo goed. Daarom vind ik het belangrijk dat we niet alleen naar het werk kijken, maar ook naar de mens.
Soms is het al genoeg dat iemand aan je denkt of even een appje stuurt. Daarmee laat je zien: ik zie je. Als je nooit interesse toont, wordt de drempel voor een ander ook hoger om iets te delen.
En het hoeft niet altijd meteen. Als iemand naar je toe komt en het komt niet uit, kun je ook zeggen: nu even niet, maar zullen we straks een moment prikken? Als je maar oprecht aandacht voor elkaar hebt. Zie elkaar en hoor elkaar. Met elkaar bereik je meer.”
Lukt het jou zelf ook om te delen als er iets speelt?
“Eerlijk gezegd vind ik dat moeilijker. Ik ben van mezelf best gesloten als het over mij gaat. Van jongs af aan loop ik een beetje met een pokerface rond. Mijn probleem hoeft niet het probleem van een ander te zijn.
Tegelijkertijd weet ik dat ik bij collega’s terechtkan. Ik vind het fijn om te sparren en er zijn altijd mensen bij wie ik kan aankloppen. Ook bij mijn manager is die drempel laag. Dat vind ik heel prettig aan dit team: er is ruimte om dingen bespreekbaar te maken, te ventileren en advies te vragen. Maar je moet jezelf daar natuurlijk ook voor openstellen.”
Wat helpt jou om zelf weer op te laden?
“Mijn geloof is belangrijk voor mij. Ik begin mijn dag vanuit dankbaarheid en gebed. Ook op het werk is er ruimte om me daar even voor terug te trekken. Dat helpt me om stil te staan en dingen te relativeren.
En ik ga al meer dan twintig jaar naar de sauna. Een dagje spa doet mij belachelijk goed. Rustruimte, slapen, even helemaal niets. Daar laad ik echt van op.
Je moet daar wel zelf ruimte voor maken. Ik zeg altijd: maak tijd om tijd vrij te maken. Je agenda raakt vanzelf gevuld, dus soms moet je dat moment bewust pakken.”
Wat zou je collega’s willen meegeven?
“Vergeet niet waarom je dit werk hebt gekozen. Voor mij zit daar veel in. Ik doe dit werk met passie en haal er voldoening uit als ik iets voor een ander kan betekenen. Maar vergeet daarbij ook elkaar niet. Collega’s zijn óók mensen. Kijk naar de mens, neem de tijd om te vragen hoe het met iemand gaat en luister ook echt. Soms kan iets heel kleins al verschil maken.”
